Rozdział 3.

W odpowiedzi usłyszałam wybuch histerii i poczułam jak 

oplata ręce wokół mojego brzucha. Łzy napłynęły mi do 

oczu i zaczęły spływać pojedynczo po policzkach. Gdy 

się oderwała zaczęła tłumaczyć

.....

- dzisiaj przyszły oceny na półrocze ze szkoły.. Mama je 

zobaczyła i strasznie sie wściekła.. Wrzeszczała ze za 

takie oceny nigdzie nie poade, ze odda mój bilet. Nie 

zasługuje na prezent za takie oceny. Oczy wypełniły mi 

sie łzami tłumaczyłam że wszystko poprawie zaraz po 

feriach, ale ona nie dopuszczała mnie do głosu.. 

Poddałam sie wykrzyczałam jej ze jeśli mnie nie puści z 

Toba do Londynu to nigdy jej tego nie wybacze.. Po 

czym wyszła w domu tak jak stała i oto jestem...

- ..... (nie weidziała co powiedzieć, czułam jak tylko moje 

oczy stają sie wilgotne.Kiedy chciałam cos powiedzieć, 

Jess mi przerwała)

- Nic nie mow, wiem , wiem jak strasznie Cie zawiodłam, 

moge być zła tylko na siebie, ze przeze mnie nasze 

marzenia sie nie spełnią. Nie weim co mam zrobić, wiem 

ze pewnie teraz mnie nienawidzisz. ja sama siebie także. 

Przepraszam to jedyne co moge teraz 

powiedzieć.Przepraszam zę nie pojedziemy do Londynu, 

ze nie spotkamy Hazzy, Niall'a, Louisa, Zayn'a Liam'a, że 

ja nie spotkam Eleanor, porpstu nie spełnimy naszych 

marzeń. Za wszystko przepraszam.

- Co Ty mówisz!!!! Nie pozwalam Ci tak mysleć. 

Pojedziemy tam, zrobimy wszystko.Zaraz po powrocie 

poprawisz oceny, obiecasz to swojej mamie.  "Let's 

come true of dream" . To są nasze marzenia i nikt ich 

nam nie zabierze, zrobimy wszystko żeby je spełnić. 

Pamietasz :don't stop till we surrender ? Nie to ciagle 

powtarzałaś ? Zrobimy wszystko, obiecuje Ci, a jeśli 

mimo tego sie nie uda, to bedziemy mogły powiedzieć że 

zrobiłysmy wszystko co w naszej mocy żeby spełnić 

swoje marzenia.Musisz w to uwierzyć, a wszystko sie 

uda.

- Nie mam pojecia skad w Tobie tyle entuzjazmu w takiej 

sytuacji.

-Poprostu nie dopuszczam do siebie innej mysli niz tej 

ze za kilka dni bedziemy w Londynie i bedziemy spełniać 

swoje marzenia i Ty też masz tak mysleć.

-Postaram sie. 


' Uśmiechnęła sie przez łzy i wtuliła sie we mnie.

Nie chciałam dac po sobie poznać ale strasznie sie 

bałam że to wszystko było zbyt piękne żeby sie 

spełniło.Miała nadzieje jednak coraz mniej. Bałam sie, 

chciło mi sie połakać, ale nie mogłam, musiałam 

wspierać Jess. Postanowiłam wziąć sie w garść i zacząć 

działać.

-Jess, ogarnij sie już. Zaraz zadzwonimy do Twojej 

mamy ze śpisz u mnie, a jutro jak wstaniemy i zjemy 

śniadanie pójdziemy do Ciebie, porozmawiać z Twoja 

mamą.

- Okej, niech będzie... Soph.. boje sie . - powiedziała i 

znowu sie do mnie przytuliła

-Spokojnie, damy rade, nikt nie jest w stanie stanać nam 

na przeszkodzie do marzeń. Zaufaj mi

Wróciłysmy do domu, zjadłyśmy kolacje i przegadałyśmy 

pół nocy. Zasnęłyśmy nad ranem..Gdy sie obudziłyśmy 

była już 12. Więc zebrałyśmy sie z łóżka. Ja ubrałam się 

w TO a Jess w TO. Zjadłyśmy śniadanie i poszłysmy do 

domu Jess.

Tam przywitała Nas jej mama. Myślałam ze bedzie zła , 

jednak była bardzo miła, poczęstpowała nas ciastem i :

- Doskonale wiem po co obie tu przyszłyście, ale 

...............

---------------------------------------------------------------------------------

Helloł !!!! I jak po świetach, jakie prezenty postaliście.. 

Pochwalcie sie .. Ja osobiście jakos nie czułam tych 

świąt.. Nie były one zbyt udane..


Teraz co do bloga to licze ze podoba Wam sie kolejny 

rozdział licze na komentarze i opinie.


No i mały komunika od Nas, kolejny rozdział pojawi sie 

dopiero kiedy zobaczymy 8 komentarzy, więc do dzieła...

I do następnego, bye .xxx